Beton - Wytrzymałość
Model betonu zaimplementowany dla obliczeń wytrzymałościowych w CSFM opiera się na parabolicznej-plastycznej krzywej naprężenie-odkształcenie. Wytrzymałość na rozciąganie jest pomijana, podobnie jak w klasycznym projektowaniu żelbetu.

Implementacja CSFM w IDEA StatiCa Detail nie uwzględnia jawnego kryterium zniszczenia wyrażonego w postaci odkształceń dla betonu ściskanego (tj. po osiągnięciu naprężenia szczytowego przyjmowana jest gałąź plastyczna z εc0 o maksymalnej wartości 5%, podczas gdy AS 3600 Cl. 8.3.1 zakłada odkształcenie graniczne mniejsze niż 0,3%). To uproszczenie nie pozwala na weryfikację zdolności odkształceniowej konstrukcji ulegających zniszczeniu przez ściskanie. Niemniej jednak wytrzymałość jest prawidłowo przewidywana, gdy oprócz współczynnika betonu zarysowanego (kc2 zdefiniowanego na (Fig. 77)), uwzględniony zostaje wzrost kruchości betonu wraz ze wzrostem jego wytrzymałości za pomocą współczynnika redukcyjnego zdefiniowanego w fib Model Code 2010 w następujący sposób:
gdzie:
α2 jest współczynnikiem redukcyjnym wytrzymałości betonu na ściskanie zdefiniowanym w AS 3600 Cl. 8.3.1
Przy zastosowaniu diagramu naprężenie-odkształcenie typu parabola-prostokąt, konieczne jest zredukowanie maksymalnego naprężenia ściskającego za pomocą tego współczynnika. Uśrednia to rozkład naprężeń w strefie ściskanej w taki sposób, że wynikowa wytrzymałość na ściskanie jest mniejsza lub równa wytrzymałości na ściskanie obliczonej przy użyciu diagramu naprężenie-odkształcenie z malejącą gałęzią plastyczną. Analogiczne podejście zdefiniowano dla prostokątnego bloku naprężeń w rozdziale 8.1.3.
Φs jest współczynnikiem redukcji naprężeń dla betonu. Wartość domyślna jest ustawiona zgodnie z AS 3600 Tabela 2.2.3.
β jest współczynnikiem redukcyjnym wynikającym z obecności rys poprzecznych (nazywanym również kc2 w niniejszym tekście)
f'c jest wytrzymałością betonu na ściskanie (walcowa) (w MPa dla definicji ).
β jest współczynnikiem redukcyjnym opartym na tych samych zasadach co współczynnik efektywnej wytrzymałości na ściskanie zdefiniowany w rozdziale 2.2.3. Literaturę, na podstawie której określono ten współczynnik, można znaleźć (wraz z kontekstem normy AS3600) w AS3600:2018 Sup 1:2022 CL. C2.2.3.
Beton – Stan graniczny użytkowalności
Analiza stanu granicznego użytkowalności zawiera pewne uproszczenia modeli konstytutywnych stosowanych w analizie wytrzymałościowej. Gałąź plastyczna krzywej naprężenie-odkształcenie betonu ściskanego jest pomijana, natomiast gałąź sprężysta jest liniowa i nieskończona. Prawo compression softening nie jest uwzględniane. Te uproszczenia zwiększają stabilność numeryczną i szybkość obliczeń, nie ograniczając ogólności rozwiązania, o ile wynikowe granice naprężeń materiałowych w stanie granicznym użytkowalności są wyraźnie poniżej ich punktów plastyczności (zgodnie z wymaganiami AS3600). Dlatego uproszczone modele stosowane dla stanu granicznego użytkowalności są ważne wyłącznie wtedy, gdy spełnione są wszystkie wymagania weryfikacyjne.

Efekty długoterminowe
W analizie stanu granicznego użytkowalności efekty długoterminowe betonu są uwzględniane za pomocą obliczeniowego współczynnika pełzania zgodnie z AS 3600 CL 3.1.8 (φcc, domyślnie przyjmowanego jako 2,5), który modyfikuje sieczny moduł sprężystości betonu (Ec) w następujący sposób:
Przyrosty obciążeń są obliczane sekwencyjnie w kolejności: sprężenie - obciążenia stałe - obciążenia zmienne, przy zastosowaniu odpowiedniego efektywnego modułu sprężystości dla każdego przyrostu, jak pokazano na Fig. 78. Współczynniki pełzania są definiowane przez użytkownika we właściwościach materiałowych i powinny być obliczane zgodnie z AS 3600 CL 3.1.8.3

Efekty krótkoterminowe
W celu przeprowadzenia weryfikacji krótkoterminowych wykonywane są dodatkowe obliczenia, w których wszystkie obciążenia są obliczane bez uwzględnienia czynnika zależnego od czasu dla obciążeń długotrwałych. Oba obliczenia dla weryfikacji długo- i krótkoterminowych przedstawiono na Fig. 78.
Zbrojenie
Dla zbrojenia niesprężonego przyjmowany jest idealnie sprężysto-plastyczny diagram naprężenie-odkształcenie z określonym punktem plastyczności, patrz AS 3600 Rozdział 3.2. Definicja tego diagramu wymaga jedynie znajomości podstawowych właściwości zbrojenia – wytrzymałości i modułu sprężystości.
Diagram naprężenie-odkształcenie zbrojenia może być również zdefiniowany przez użytkownika, jednak w takim przypadku nie jest możliwe uwzględnienie efektu tension stiffening (nie jest możliwe obliczenie szerokości rys).

gdzie:
Φs jest współczynnikiem redukcji wytrzymałości dla zbrojenia. Wartość domyślna jest ustawiona zgodnie z AS 3600 Tabela 2.2.3.
fy jest granicą plastyczności zbrojenia
Es moduł sprężystości zbrojenia
Tension stiffening (Fig. 81) jest uwzględniany automatycznie poprzez modyfikację wejściowej zależności naprężenie-odkształcenie dla pręta zbrojeniowego bez otuliny, w celu odzwierciedlenia średniej sztywności prętów osadzonych w betonie (εm).



