Dit artikel is een geselecteerd hoofdstuk uit het boek Component-based finite element design of steel connections van Prof. Wald et al. Het hoofdstuk is gericht op de verificatie van lassen. Dit hoofdstuk is licht aangepast voor deze website en de resultaten zijn bijgewerkt.
Beschrijving
Het doel van dit hoofdstuk is de verificatie van de component-based finite element method (CBFEM) van een hoeklas in een overlapverbinding met de componentenmethode (CM). Twee platen zijn verbonden in drie configuraties, namelijk met een dwarse las, met een evenwijdige las en een combinatie van dwarse en evenwijdige lassen. De lengte en de keeldikte van de las zijn de variรซrende parameters in de studie. De studie omvat ook lange lassen waarvan de weerstand wordt gereduceerd vanwege spanningsconcentratie. De verbinding wordt belast door een normaalkracht.
Analytisch model
De hoeklas is de enige component die in de studie wordt onderzocht. De lassen zijn ontworpen als de zwakste component in de verbinding. De las is ontworpen volgens EN 1993-1-8:2005. De rekenwaarde van de weerstand van de hoeklas wordt bepaald met de richtingsmethode uit Art. 4.5.3.2 van ENย 1993-1-8:2005. De beschikbare rekenmethoden voor het controleren van de sterkte van hoeklassen zijn gebaseerd op de vereenvoudigende aanname dat spanningen gelijkmatig verdeeld zijn over een keeldoorsnede van een hoeklas, wat leidt tot de normaalspanningen en schuifspanningen zoals weergegeven in Fig. 4.1.1, als volgt:
ฯโฅ is de normaalspanning loodrecht op de keeldoorsnede;
ฯโฅis de normaalspanning evenwijdig aan de as van de las in zijn dwarsdoorsnede;
ฯโฅ is de schuifspanning (in het vlak van de keeldoorsnede) loodrecht op de as van de las;
ฯโฅis de schuifspanning (in het vlak van de keeldoorsnede) evenwijdig aan de as van de las.
De normaalspanning ฯโฅevenwijdig aan de as wordt niet meegenomen bij de verificatie van de rekenwaarde van de weerstand van een las.
In overlapverbindingen langer dan 150โ a wordt de reductiefactor ฮฒLw,1โ gegeven door:
ฮฒLw,1โ=1.2โ150a0.2Ljโโย ย maar ย ย ฮฒLw,1โโค1.0
Numeriek model
De lascomponent in CBFEM is beschreven in Algemene theoretische achtergrond en EN theoretische achtergrond. Niet-lineair elastisch-plastisch materiaal wordt gebruikt voor lassen in deze studie. De grensplastische rek wordt bereikt in het langere deel van de las en spanningspieken worden herverdeeld.
Verificatie van de weerstand
Een overzicht van de beschouwde voorbeelden en de materiaaleigenschappen is gegeven in Tab. 4.1.1. De lasconfiguraties zijn T voor dwars, P voor evenwijdige las en TP voor een combinatie van beide; zie de geometrie in Fig. 4.1.2. De staalsoort was S235 (fy = 235 MPa, fu = 360 MPa, E = 210 GPa, ฮฒw = 0,8). Partiรซle veiligheidsfactoren waren ฮณM0 = 1,0, ฮณM2 = 1,25. De geometrie van het model is weergegeven in Fig. 4.1.2. De platen hebben een dikte van 20 mm. De verbinding is symmetrisch en de plaat wordt uit de gelaste lasverbinding getrokken. De lengte en breedte van de platen worden aangepast aan de lengte van de evenwijdige en dwarse las. De lassterkte is altijd de maatgevende bezwijkvorm. De keeldikte van de las is 3 mm. De lengtes van de dwarse en evenwijdige lassen variรซren in deze parametrische studie.
De rekenwaarde van de lasweerstand berekend met CBFEM wordt vergeleken met de resultaten van CM. De resultaten zijn gepresenteerd in Tab. 4.1.1 โ 4.1.3 en Fig. 4.1.3 โ 4.1.5.
ฮฒwโ - correlatiefactor uit EN 1993-1-8 Tabel 4.1
ฮฒLw1โ - reductiefactor voor lange lassen, EN 1993-1-8 Vergelijking 4.9
fuโ - nominale treksterkte van het zwakste verbonden onderdeel
ฮณM2โ - partiรซle veiligheidsfactor voor lassen
Berekening van dwarse en evenwijdige lassenย
De met de hand berekende weerstand voor een combinatie van dwarse en evenwijdige lassen is eenvoudigweg de som van de dwarse en evenwijdige weerstanden afgeleid uit de bovenstaande vergelijkingen.ย
Fig.ย 4.1.5ย Vergelijkingย vanย belastingsweerstandenย vanย deย groep
De weerstand van evenwijdige lassen, dwarse lassen en meervoudig georiรซnteerde lasgroepen is nagenoeg identiek volgens CM en CBFEM. Het grootste verschil in deze studie is 6% in belastingsweerstand.
De CBFEM-resultaten van evenwijdige lassen zijn licht conservatief, maar beginnen af te wijken voor lange lassen. De reductie van de weerstand vanwege lange lassen wordt niet meegenomen door CBFEM, maar het wordt niet verwacht dat lassen langer dan 200รkeeldikte in enige verbinding kunnen voorkomen, en tot deze lengte zijn de resultaten nog steeds zeer dicht bij elkaar.
Voor dwarse lassen geeft CBFEM zeer consistente resultaten met 2โ4% hogere weerstand.
Benchmarkvoorbeeld
Invoer
Staaf 1 โ Iw60x500
โข Gelast van platen met dikte t = 20 mm
โข Breedte b = 500 mm
โข Lijf verwijderd door Opening bewerkingsoperatie
โข Staal S235
Staaf 2 โ Plaat 20x1000
โข Dikte t = 20 mm
โข Breedte b = 1000 mm
โข Staal S235
โข Excentriciteit ex= โ90 mm
Dwarse hoeklas aan beide zijden van Staaf 2
โข Keeldikte a = 3 mm
โข Laslengte Lt = 100 mm
Evenwijdige hoeklas aan beide zijden van Staaf 2
โข Keeldikte a = 3 mm
โข Laslengte Lp = 100 mm
Uitvoer
โข Rekenwaarde van de weerstand bij trek FRd = 387 kN (Opgemerkt dient te worden dat de weerstand is berekend met de functie "Stop bij grensrek". Bijgevolg kan de werkelijke CBFEM-weerstand marginaal hoger zijn.)