Wynikowe naprężenie zastępcze (HMH, von Mises) oraz odkształcenie plastyczne są obliczane dla blach. Gdy obliczeniowa granica plastyczności, f (GB 50017, Tabela 4.4.1–4.4.3), na dwuliniowym diagramie materiałowym zostaje osiągnięta, przeprowadzane jest sprawdzenie zastępczego odkształcenia plastycznego. Wartość graniczna 5 % jest zalecana w Eurokodzie (EN 1993-1-5 Zał. C, p. C8, Uwaga 1). Wartość tę można zmienić w ustawieniach normy, jednak badania weryfikacyjne przeprowadzono dla tej zalecanej wartości.
Element blachowy jest podzielony na pięć warstw, a zachowanie sprężyste/plastyczne jest analizowane w każdej z nich. Program wyświetla najgorszy wynik spośród wszystkich warstw.
Naprężenie może być nieznacznie wyższe niż obliczeniowa granica plastyczności. Przyczyną jest niewielkie nachylenie gałęzi plastycznej wykresu naprężenie-odkształcenie, które jest stosowane w analizie w celu poprawy stabilności obliczeń.
