Sprawdzenie opiera się na ogólnych założeniach, w których rozpatrywane są dwa stany przekroju poprzecznego: przekrój niezarysowany (wytrzymałość betonu na rozciąganie nie jest pomijana) oraz przekrój w pełni zarysowany (wytrzymałość betonu na rozciąganie jest pomijana). Rozwiązanie z pominiętą wytrzymałością betonu na rozciąganie jest rozpatrywane zgodnie z założeniami Artykułu 7.1 (2) EN 1992-1-1.
Przy obliczaniu naprężeń i ugięć przyjmuje się przekrój niezarysowany, jeżeli naprężenie rozciągające od zginania nie przekracza fct, eff. Wartość fct, eff może być przyjmowana jako fctm lub fctm,fl. Wartość fctm jest stosowana przy obliczaniu szerokości rys oraz tension stiffening.
W ramach tego sprawdzenia rozpatrywane są cztery podstawowe przypadki w zakresie ograniczenia naprężeń.
- 7.2 (2) Naprężenia ściskające w elementach narażonych na oddziaływanie środowisk klas ekspozycji XD, XF i XS powinny być ograniczone:
- 7.2 (3) Naprężenia w betonie pod obciążeniami quasi-stałymi są ograniczone:
- 7.2 (5) Naprężenia rozciągające w zbrojeniu przy charakterystycznej kombinacji obciążeń powinny być ograniczone:
- 7.2 (5) Gdy naprężenie jest wywołane wymuszonymi odkształceniami, naprężenie rozciągające nie powinno przekraczać:
Wartości k1, k2, k3, k4 stosowane w danym kraju mogą być podane w jego Załączniku Krajowym. Zalecane wartości wynoszą odpowiednio 0,8; 1 i 0,75, charakterystyczna granica plastyczności zbrojenia, fck charakterystyczna wytrzymałość walcowa fck wyznaczona po 28 dniach.