Verbindingen worden geclassificeerd op basis van verbindingsstijfheid in:
- Stijf – verbindingen met verwaarloosbare verandering van de oorspronkelijke hoeken tussen staven,
- Flexibel – verbindingen waarvan wordt aangenomen dat ze een betrouwbare en bekende mate van buiklemming kunnen leveren,
- Scharnierend – verbindingen die geen buigmomenten ontwikkelen.
De Australische norm AS 4100, Cl. 4.2 geeft geen exacte grenzen, zodat de verbindingen worden geclassificeerd volgens het commentaar in AISC 360-16, Cl. B3.4.
- Stijf –
- Flexibel –
- Scharnierend –
waarbij:
- Sj,ini – beginstijfheid van de verbinding; de verbindingsstijfheid wordt als lineair beschouwd tot 2/3 van Mj,Rd
- Lb – theoretische lengte van de geanalyseerde staaf
- E – elasticiteitsmodulus van Young
- Ib – traagheidsmoment van de geanalyseerde staaf
- Mj,Rd – rekenwaarde van het buigmomentweerstand van de verbinding
