Stijfheidsclassificatie van de verbinding (EN)

Verbindingen worden geclassificeerd op basis van stijfheid van de verbinding naar:

• Stijf – verbindingen met onbeduidende verandering van originele hoeken tussen de staven,
• Flexibel – verbindingen waarvan wordt aangenomen dat ze in staat zijn om een betrouwbare en bekende mate van buigstijfheid te bieden,
• Scharnierend – verbindingen die geen buigmomenten kunnen ontwikkelen.

Verbindingen worden geclassificeerd volgens EN 1993-1-8 – Cl. 5.2.2.

• Stijf – $\frac{S_{j,ini} L_b}{E I_b} \ge k_b$
• Flexibel – $0.5 < \frac{S_{j,ini} L_b}{E I_b} < k_b$
• Scharnierend – $\frac{S_{j,ini} L_b}{E I_b} \le 0.5$

waar:

• S_j,ini – aanvangstijfheid van de verbinding; de verbindingsstijfheid wordt lineair verondersteld tot aan 2/3 van M_j,Rd
• L_b – theoretische lengte van de berekende staaf; instelling in staafeigenschappen
• E – Young's modulus of elasticiteit
• I_b – traagheidsmoment van de berekende staaf
• k_b = 8 voor frames waarbij het verstevigingssysteem de horizontale verplaatsing met minimaal 80 % reduceert ; k_b = 25 voor andere frames, mits voor elke verdieping K_b/K_c ≥ 0.1. De waarde van k_b = 25 is gebruikt tot de gebruiker  "geschoord systeem" instelt in norminstellingen.
• M_j,Rd – Weerstand van de verbinding
• K_b = I_b / L_b
• K_c = I_c / L_c