Om de meeste situaties tijdens het bouwproces te modelleren, zijn in de CSFM veel typen steunpunten (Fig. 7) en componenten voor het overdragen van belasting (Fig. 8) beschikbaar.
Steunpunten
Een puntsteun kan op verschillende manieren worden gemodelleerd, zodat de spanningen niet in één punt worden geconcentreerd, maar over een groter oppervlak worden verdeeld. De eerste optie is een verdeelde puntsteun (Fig. 7a), die de belasting op de rand van de staaf gelijkmatig verdeelt over de opgegeven breedte.
Een patch support (Fig. 7d) kan daarentegen alleen binnen een betonvolume met een gedefinieerde effectieve straal worden geplaatst. Deze is vervolgens met stijve elementen verbonden met de knopen van het wapeningsmesh binnen deze straal. Daarom is het noodzakelijk om rond de patch support een wapeningskorf te definiëren.
Voor een nauwkeurigere modellering van bepaalde praktijksituaties zijn er nog twee andere opties voor een puntsteun. Ten eerste is er een puntsteun met een oplegplaat met gedefinieerde breedte en dikte (Fig. 7b). Het materiaal van de oplegplaat kan worden opgegeven en de hele oplegplaat wordt afzonderlijk gemeshed. Ten tweede is er een ophangsteun beschikbaar (Fig. 7e), die kan worden gebruikt voor het modelleren van hijsankers of hijsdeuvels.
Een lijnsteun (Fig. 7c) kan worden gedefinieerd op een rand (door de lengte op te geven) of binnen een element (met een polylijn). Het is ook mogelijk om de stijfheid en/of het niet-lineaire gedrag op te geven (steun op druk/trek of alleen op druk).
- Lees gedetailleerde beschrijvingen in Soorten steunpunten in IDEA StatiCa Detail
Belastingoverdragende componenten
Het introduceren van belastingen in de constructie kan eveneens op verschillende manieren worden gemodelleerd. Voor puntlasten kan een oplegplaat (Fig. 8a) op vergelijkbare wijze als bij een puntsteun worden gebruikt, waarbij de geconcentreerde belasting wordt verdeeld over een groter oppervlak dankzij een stalen plaat met gedefinieerde breedte en dikte.
De puntlast kan worden aangebracht direct op het oppervlak van de constructie met een gedefinieerde werkingsstraal (de belasting wordt aangebracht op de betonelementen) of via een speciaal overdrachtsmiddel, de patch load (Fig. 8b en Fig. 9). Een patch load maakt het mogelijk de belasting direct over te dragen naar de gedefinieerde wapening die zich binnen het gebied van de effectieve straal bevindt. Om de correcte werking van de patch load te waarborgen, moet een groep wapeningsstaven worden gedefinieerd (in de wapeningseigenschappen) die met de belasting wordt verbonden. Wanneer de verbonden wapening niet is gedefinieerd, is het belastingoverdrachtsmechanisme gelijk aan dat van een puntlast op het oppervlak van een staaf en wordt de belasting via de randvoorwaarden overgedragen naar de betonelementen, niet direct naar de wapening.
Hijsankers of hijsdeuvels kunnen worden gemodelleerd met een ophangbelasting (Fig. 8c). De gebruiker kan een gedeeltelijk belast oppervlak gebruiken (Fig. 8d), waarmee de draagcapaciteit van beton op druk kan worden verhoogd volgens Eurocode (dit type belastingoverdragende component kan niet worden gebruikt wanneer ACI is ingesteld). De constructie kan ook worden belast met lijnlasten op de randen, met een algemene polylijn of met oppervlaktelasten. De Detail applicatie kan het eigen gewicht automatisch in de berekening meenemen.
