Gladde wapeningsstaven in Detail

In veel ontwerpen uit het midden van de 20e eeuw werden gladde wapeningsstaven gebruikt, waarvan het bindingsgedrag aanzienlijk zwakker is dan dat van geribde staven. Aangezien ontwerpcodes (EN, ACI, AS) voornamelijk gebaseerd zijn op geribde wapening, heeft dit verschil invloed op de verankeringslengte, scheurwijdte en stijfheidsmodellering. Met IDEA StatiCa Detail is het mogelijk om constructies met gladde wapening nauwkeurig te modelleren en te verifiëren, waardoor de betrouwbaarheid van scheurwijdteberekeningen en verankeringscontroles verbetert. Hierdoor is Detail een betrouwbaar hulpmiddel voor het aanpassen en beoordelen van oudere gebouwen, bruggen en prefab elementen.

De optie is beschikbaar voor alle geïmplementeerde codes.

Omschakelen van het wapeningstype is mogelijk in het tabblad Materiaal, waar je kunt kiezen tussen twee opties: Geribbeld naar Glad.

Reductiefactoren

Voor ACI en AUS volgen de reductiefactoren voor hechting en verankeringslengte de codedefinities; voor EN zijn de waarden geïnspireerd op fib Model Code 2010 maar kunnen ze worden aangepast door de gebruiker.

Voor consistentie wordt dezelfde reductie toegepast op de verbindingssterkte in elke ontwerpcode ook gebruikt om de verankeringscoëfficiënt β te schalen in het CSFM-model (Compatible Stress Field Method). Dit zorgt ervoor dat de verankeringstypes, rechte staaf, haak, lus, enz. correct worden aangepast wanneer gladde wapening wordt geselecteerd.

Code-specifieke aanpassingen voor gladde wapening

• EN 1992-1-1: Eurocode 2 behandelt gladde wapening niet expliciet in termen van aanhechtsterkte (EN 1992-1-1:2004, CL. 8.4.2). Voor de berekening van de scheurwijdte (CL. 7.3.4) gaat de code impliciet uit van geribde wapening. Gebaseerd op onderzoek en richtlijnen van fib Model Code 2010 (CL. 6.1.5.3.3, Tabel 6.1-3), wordt de binding van gladde wapening genomen als 0,5-0,67 van geribde wapening. In Detail wordt dit geïmplementeerd als een door de gebruiker gedefinieerde vermenigvuldigingsfactor "fbd multiplier for smooth rebars", die standaard op 0,5 staat.
• ACI 318-19: De huidige ACI 318 (CL. 25.4.2.1) behandelt de ontwikkelingslengte alleen voor vervormde staven. Historische bepalingen in ACI 318-63 (§1402) specificeren dat de vereiste ontwikkelingslengte voor blanke (gladde) staven tweemaal die van vervormde staven is. Dienovereenkomstig wordt in het detail een bandreductiefactor van 0,5 aangenomen, in overeenstemming met deze al lang bestaande definitie.
• AS 3600:2018: Clausule C13.1.3 definieert expliciet de ontwikkelingslengte voor blanke (gladde) staven als 1,5 Lsy_,t, vergeleken met Lsy_,t voor vervormde staven. Dit komt overeen met een bindingsverminderingsfactor van 0,67, die direct wordt toegepast bij verankerings- en scheurwijdtecontroles.

Het Tension Chord Model en het uittrekmodel werden bijgewerkt om de verminderde aanhechting en de andere scheurontwikkeling van gladde staven weer te geven. Voor meer informatie over de modellen, zie de Theoretische achtergrond.