Controle van de ankers volgens de Eurocode

De weerstanden van de ankerbouten worden geëvalueerd volgens EN 1992-4, Cl. 7.2 voor kop- en achteraf aangebrachte ankers. Uittrekbreuk van rechte ankers, gecombineerd uittrekken en betonbreuk van gelijmde ankers, en betonsplijtbreuk worden niet gecontroleerd vanwege ontbrekende informatie die alleen beschikbaar is voor het specifieke anker- en lijmtype van de ankerfabrikant.

In de norminstellingen zijn instellingen beschikbaar om controles op het uitbreken van betonkegels in trek en afschuiving te activeren/deactiveren. Als de controle op het uitbreken van de betonkegel niet is geactiveerd, wordt aangenomen dat de speciale wapening is ontworpen om deze kracht te weerstaan. De grootte van de kracht wordt gegeven in formules. Bovendien kan het beton worden ingesteld als gescheurd of ongescheurd. De weerstanden van ongescheurd beton zijn hoger.

Trekweerstand staal (EN 1992-4, Cl. 7.2.1.3):

$$N_{Rd,s} = \frac{N_{Rk,s}}{\gamma_{Ms}}$$

waar:

• N_Rk,s = c ∙ A_s ∙ f_uk – karakteristieke weerstand van een bevestigingsmiddel in geval van staalbreuk
• c – afname in trekweerstand van bouten met gesneden schroefdraad volgens EN 1993-1-8 – Cl. 3.6.1. (3) aanpasbaar in norm-instellingen
• A_s – ankerbout trekspanningsgebied
• f_uk – ankerbout karakteristieke treksterkte 
• $\gamma_{Ms}=1.2 \cdot \frac{f_{uk}}{f_{yk}} \ge 1.4$ – partiële veiligheidsfactor voor staalbreuk onder trek (EN 1992-4, tabel 4.1)
• f_yk – ankerbout karakteristieke vloeigrens

Concrete cone failure resistance of anchor or group of anchors (EN 1992-4, Cl. 7.2.1.4):Betonconusbreukweerstand van anker of groep ankers (EN 1992-4, Cl. 7.2.1.4):

$$N_{Rd,c} = \frac{N_{Rk,c}}{\gamma_{Mc}}$$

waar:

• $N_{Rk,c}=N_{Rk,c}^0 \cdot \frac{A_{c,N}}{A_{c,N}^0} \cdot \psi_{s,N} \cdot \psi_{re,N} \cdot \psi_{ec,N} \cdot \psi_{M,N}$ – karakteristieke weerstand van een bevestigingsmiddel, een groep bevestigingsmiddelen en de gespannen bevestigingsmiddelen van een groep bevestigingsmiddelen in geval van breuk van de betonkegel
• $N_{Rk,c}^0 = k_1 \sqrt{f_{ck}} h_{ef}^{1.5}$ – karakteristieke weerstand van een enkel bevestigingsmiddel geplaatst in beton en niet beïnvloed door aangrenzende bevestigingsmiddelen of randen van het betonelement
• k₁ – factor rekening houdend met betonconditie en ankertype; voor ingegoten kopankers (met volgplaten) k₁ = 8.9 voor gescheurd beton en k₁ = 12.7 voor ongescheurd beton; voor achteraf gemonteerde bevestigingsmiddelen (rechte ankers) k₁ = 7.7 voor gescheurd beton en k₁ = 11.0 voor ongescheurd beton
• f_ck – karakteristieke betonnen drukcilindersterkte
• h_ef – inbeddingsdiepte van het anker in beton; voor drie of meer dichte randen, EN 1992-4, Kl. 7.2.1.4 (8) is van toepassing en van kracht $h'_{ef} = \max \left \{ \frac{c_{max}}{c_{cr,N}} \cdot h_{ef}, \, \frac{s_{max}}{s_{cr,N}} \cdot h_{ef} \right \}$ wordt in plaats daarvan gebruikt in formules voor N_Rk,c⁰, c_cr,N, s_cr,N, A_c,N, A_c,N⁰, ψ_s,N, and ψ_ec,N
• A_c,N – werkelijke geprojecteerde oppervlakte, beperkt door overlappende betonkegels van aangrenzende bevestigingsmiddelen en door randen van het betonelement
• A_c,N⁰ = s_cr,N² – referentie geprojecteerd oppervlak, d.w.z. betonoppervlak van een individueel anker met grote tussenruimte en randafstand bij het betonoppervlak
• $\psi_{s,N}=0.7+0.3 \cdot \frac{c}{c_{cr,N}} \le 1$ – factor die rekening houdt met verstoring van de spanningsverdeling in het beton door de nabijheid van een rand van het betonelement
• c – kleinste randafstand
• c_cr,N = 1.5 ∙ h_ef – karakteristieke randafstand voor het verzekeren van de overdracht van de karakteristieke weerstand van een anker bij uitbreken van beton onder trekbelasting
• $\psi_{re,N}=0.5+\frac{h_{ef}}{200} \le 1$ – shell spalling factor
• $\psi_{ec,N}=\frac{1}{1+2 \cdot (e_N / s_{cr,N})} \le 1$ – factor die rekening houdt met groepseffect wanneer verschillende trekbelastingen inwerken op de individuele bevestigingsmiddelen van een groep; ψ_ec,N wordt voor elke richting afzonderlijk bepaald en het product van beide factoren wordt gebruikt
• e_N – excentriciteit van de resulterende spankracht van gespannen bevestigingsmiddelen ten opzichte van het zwaartepunt van de gespannen bevestigingsmiddelen
• s_cr,N = 2 ∙ c_cr,N – karakteristieke afstand van ankers om de karakteristieke weerstand van de ankers te garanderen in geval van breuk van de betonkegel onder trekbelasting
• $\psi_{M,N} = 2- \frac{z}{1.5 \cdot h_{ef}} \ge 1$ – factor die rekening houdt met het effect van een drukkracht tussen bevestiging en beton in geval van buigmomenten met of zonder axiale kracht; deze parameter is gelijk aan 1 als c < 1.5 h_ef of de verhouding van de drukkracht (inclusief de compressie door buiging) tot de som van de trekkrachten in ankers kleiner is dan 0,8 ofz / h_ef ≥ 1.5 
• z – interne hefboomarm van een bevestiging
• γ_Mc = γ_c ∙ γ_inst – partiële veiligheidsfactor (EN 1992-4, Table 4.1)
• γ_c – partiële veiligheidsfactor voor beton (aanpasbaar in de norm-instellingen)
• γ_inst – partiële veiligheidsfactor rekening houdend met de installatieveiligheid van een ankersysteem (aanpasbaar in norminstellingen)

Het betonnen uitbreekkegelgebied voor een groep ankers die door spanning worden belast en die een gemeenschappelijke betonnen kegel, A_c,N, vormen, wordt weergegeven door een rode stippellijn.

Uittrekweerstand (EN 1992-4, Cl. 7.2.1.5)

Uittrekweerstand wordt gecontroleerd voor ankers met volgplaten volgens EN 1992-4, Cl. 7.2.1.5:

$$N_{Rd,p}=\frac{N_{Rk,p}}{\gamma_{Mc}}$$

waar:

• N_Rk,p = k₂ ∙ A_h ∙ f_ck – karakteristieke weerstand bij uittrekfalen
• k₂ – coëfficiënt afhankelijk van de toestand van het beton, k₂ = 7.5 voor gescheurd beton, k₂ = 10.5 voor ongescheurd beton
• A_h – draaggebied van de kop van het anker; voor ronde volgplaat $A_h = \frac{\pi}{4} \left ( d_h^2 - d^2 \right )$, for rectangular washer plate $A_h = a_{wp}^2 - \frac{\pi}{4} d^2$
• d_h ≤ 6 t_h + d – diameter van de kop van de bevestiger
• t_h – dikte van de kop van de kop van de bevestiger
• d – diameter van de schacht van de bevestiger
• f_ck – karakteristieke betonnen drukcilindersterkte
• γ_Mc = γ_c ∙ γ_inst – partiële veiligheidsfactor (EN 1992-4, Tabel 4.1)
• γ_c – partiële veiligheidsfactor voor beton (aanpasbaar in norm-instellingen)
• γ_inst – partiële veiligheidsfactor rekening houdend met de installatieveiligheid van een ankersysteem (aanpasbaar in norm-instellingen)

De uittrekweerstand van andere soorten ankers wordt niet gecontroleerd en moet door de fabrikant worden gegarandeerd.

Weerstand tegen 'blowout' van beton (EN 1992-4, Cl. 7.2.1.8)

Blowout falen wordt gecontroleerd voor kopankers (Ankertype – volgplaat) met randafstand c ≤ 0.5 h_ef volgens EN 1992-4, Cl. 7.2.1.8. Ankers worden als een groep behandeld als hun afstand nabij de rand s ≤ 4 c₁ is. Ondersneden ankers kunnen op dezelfde manier worden gecontroleerd, maar de waarde van A_h is onbekend in de software. Het falen bij 'blowout' van ondersneden ankers kan worden bepaald door een volgplaat met de bijbehorende afmeting te selecteren.

$$N_{Rd,cb} = \frac{N_{Rk,cb}}{\gamma_{Mc}}$$

waar:

• $N_{Rk,cb} = N_{Rk,cb}^0 \cdot \frac{A_{c,Nb}}{A_{c,Nb}^0} \cdot \psi_{s,Nb} \cdot \psi_{g,Nb} \cdot \psi_{ec,Nb}$ – karakteristieke weerstand in geval van falen van blowout
• $N_{Rk,cb}^0 = k_5 \cdot c_1 \cdot \sqrt{A_h} \cdot \sqrt{f_{ck}}$ – karakteristieke weerstand van een enkele bevestiger, niet beïnvloed door aangrenzende bevestigingsmiddelen of verdere randen
• A_c,Nb – werkelijke geprojecteerde oppervlakte, beperkt door overlappende betonnen uitbreeklichamen van aangrenzende bevestigingsmiddelen en door de nabijheid van randen van het betonelement of de dikte van het element
• A_c,Nb⁰ = (4 c₁)² – referentie geprojecteerd oppervlak van een enkele bevestiger met een randafstand gelijk aan c₁
• $\psi_{s,Nb} = 0.7+0.3 \frac{c_2}{2 c_1} \le 1$ – factor die rekening houdt met de verstoring van de spanningsverdeling in het beton als gevolg van de nabijheid van een hoek van het betonelement
• $\psi_{g,Nb} = \sqrt{n} + (1-\sqrt{n}) \frac{s_2}{4c_1} \ge 1$ – factor die rekening houdt met groepseffect
• $\psi_{ec,Nb} = \frac{1}{1+2 e_N / s_{cr,Nb}} \le 1$ – factor die rekening houdt met het groepseffect, wanneer verschillende belastingen op de individuele bevestigingsmiddelen van een groep inwerken
• k₅ – parameter gerelateerd aan de staat van het beton; voor gescheurd beton k₅ = 8,7, voor ongescheurd beton k₅= 12,2
• c₁ – randafstand van de bevestiger in richting 1 naar de dichtstbijzijnde rand 
• c₂ – randafstand van bevestiger loodrecht op richting 1, dat is de kleinste randafstand in een smal element met meerdere randafstanden
• A_h – gebied van de dragende kop van het bevestigingsmiddel; voor ronde volgplaat $A_h = \frac{\pi}{4} \left ( d_h^2 - d^2 \right )$, for rectangular washer plate $A_h = a_{wp}^2 - \frac{\pi}{4} d^2$
• d – anker nominale diameter:
• d_h – diameter ronde volgplaat
• a_wp – zijmaat van vierkante volgplaat
• f_ck – karakteristieke drukcilindersterkte van beton
• n – aantal bevestigingsmiddelen in een rij evenwijdig aan de rand van het betonelement
• s₂ – afstand tussen bevestigingsmiddelen in een groep loodrecht op richting 1
• s_cr,Nb = 4 c₁ – afstand die nodig is voor een bevestigingsmiddel om zijn karakteristieke treksterkte te ontwikkelen tegen het falen van de blow-out

Weerstand tegen afschuiving van anker: (EN 1992-4 – Cl. 7.2.2.3)

De weerstand van het anker tegen afschuiving wordt gecontroleerd volgens EN 1992-4 – Cl. 7.2.2.3. Er wordt geen rekening gehouden met wrijving. Afschuiving met en zonder hefboomarm wordt herkend afhankelijk van de instellingen van de voetplaat bewerking.

$$V_{Rd,s} = \frac{V_{Rk,s}}{\gamma_{Ms}}$$

Voor 'stand-off': direct, wordt afschuiving zonder hefboomarm aangenomen (EN 1992-4 – Kl. 7.2.2.3.1):

V_Rk,s = k₆ ∙ A_s ∙ f_uk – karakteristieke weerstand van een enkele bevestiger in geval van staalbreuk; of bevestigingsmiddelen met een verhouding h_ef / d_nom < 5 en een betondruksterkteklasse < C20/25 moet de karakteristieke weerstand VRk,s worden vermenigvuldigd met een factor 0,8.

Voor 'stand-off': mortelvoeg, wordt afschuiving met hefboomarm aangenomen (EN 1992-4 – Cl. 7.2.2.3.2):

$$V_{Rk,s}= \frac{\alpha_M \cdot M_{Rk,s}}{l_a}$$

waar:

• k₆ = 0,6 voor ankers met fuk ≤ 500 MPa; k6 = 0,5 anders
• A_s – afschuifgebied van anker; als afschuifvlak in draad is geselecteerd, wordt het gebied verminderd met draden gebruikt; anders wordt het volledige schachtoppervlak gebruikt
• f_uk – ankerbout uiterste sterkte
• α_M = 2 – volledig vast wordt verondersteld (EN 1992-4 – Cl. 6.2.2.3)
• $M_{Rk,s} = M_{Rk,s}^0 \left ( 1 - \frac{N_{Ed}}{N_{Rd,s}} \right )$ – karakteristieke buigweerstand van het anker verminderd door de trekkracht in het anker
• M_Rk,s⁰ = 1.2 W_el f_ub – karakteristieke buigweerstand van het anker (ETAG 001, Annex C – Equation (5.5b))
• $W_{el} = \frac{\pi d^3}{32}$ – sectiemodulus van het anker
• d – ankerbout diameter; als afschuifvlak in schroefdraad is geselecteerd, wordt de diameter verminderd met schroefdraad gebruikt; anders wordt nominale diameter, d_nom, gebruikt
• N_Ed – trekkracht in het anker
• N_Rd,s – trekweerstand van het anker:
• l_a = 0.5 d_nom + t_mortar + 0.5 t_bp – hefboomsarm
• t_mortar – dikte van mortelvoeg (grout)
• t_bp – dikte van de voetplaat
• γ_Ms = 1.0 ∙ f_uk / f_yk ≥ 1.25 for f_uk ≤ 800 MPa and f_yk / f_uk ≤ 0.8; γ_Ms = 1.5 anders – partiële veiligheidsfactor voor staalfalen (EN 1992-4 – Tabel 4.1)

Beton falen van uitwrikken (EN 1992-4 – Cl. 7.2.2.4):

$$V_{Rd,cp}= \frac{V_{Rk,cp}}{\gamma_{Mc}}$$

waar:

• V_Rk,cp = k₈ ∙ N_Rk,c – karakteristieke weerstand van het uitwrikken van beton
• k₈ = 1 voor h_ef < 60 mm; k₈ = 2 for h_ef ≥ 60 mm (ETAG 001, Annex C – Cl. 5.2.3.3)
• N_Rk,c – karakteristieke weerstand van een bevestigingsmiddel, een groep bevestigingsmiddelen en de gespannen bevestigingsmiddelen van een groep bevestigingsmiddelen in geval van breuk van de betonkegel; alle ankers worden verondersteld onder spanning te staan
• γ_Mc = γ_c – partiële veiligheidsfactor (EN 1992-4 – Tabel 4.1, γ_inst = 1.0 voor afschuifbelasting)
• γ_c –partiële veiligheidsfactor voor beton (aanpasbaar in norm-instellingen)

Betonrand falen (EN 1992-4 – Cl. 7.2.2.5):

Bezwijken van de beton rand is een brosse breuk en het slechtst mogelijke geval wordt gecontroleerd, d.w.z. alleen de ankers die zich in de buurt van de rand bevinden, dragen de volledige schuifbelasting over die op de hele voetplaat werkt. Als ankers in een rechthoekig patroon worden geplaatst, draagt de rij ankers aan de onderzochte rand de schuifbelasting over. Als ankers onregelmatig worden geplaatst, dragen de twee ankers die zich het dichtst bij de onderzochte rand bevinden de schuifbelasting over. Twee randen in de richting van de schuifbelasting worden onderzocht en het slechtste geval wordt weergegeven in de resultaten.

Onderzochte randen in afhankelijkheid van de richting van de resulterende schuifkracht

$$V_{Rd,c} = \frac{V_{Rk,c}}{\gamma_{Mc}}$$

waar:

• $V_{Rk,c}= V_{Rk,c}^0 \cdot \frac{A_{c,V}}{A_{c,V}^0} \cdot \psi_{s,V} \cdot \psi_{h,V} \cdot \psi_{ec,V} \cdot \psi_{\alpha,V} \cdot \psi_{re,V}$ – karakteristieke weerstand van een bevestigingsmiddel of een groep bevestigingsmiddelen die naar de rand toe zijn belast
• $V_{Rk,c}^0 = k_9 \cdot d_{nom}^\alpha \cdot l_f^\beta \cdot f_{ck}^{0.5} \cdot c_1^{1.5}$ – beginwaarde van de karakteristieke weerstand van een bevestigingsmiddel dat loodrecht op de rand wordt geladen
• k₉ – factor rekening houdend met concrete toestand; k₉ = 1,7 voor gescheurd beton, k₉= 2,4 voor ongescheurd beton
• $\alpha = 0.1 \left ( \frac{l_f}{c_1} \right ) ^{0.5}$
• $\beta = 0.1 \left ( \frac{d_{nom}}{c_1} \right ) ^{0.2}$
• l_f = min (h_ef, 12 d_nom) for d_nom ≤ 24 mm; l_f = min [h_ef, max (8 d_nom, 300 mm)] for d_nom > 24 mm – effectieve lengte van het anker in afschuiving
• h_ef – inbeddingsdiepte van het anker in beton
• c₁ – afstand van het anker tot de onderzochte rand; voor bevestigingen in een smal, dun element, de effectieve afstand$c'_1=\max \left \{ \frac{c_{2,max}}{1.5}, \, \frac{h}{1.5}, \, \frac{s_{2,max}}{3} \right \}$ is used instead
• c₂ – kleinere afstand tot de betonnen rand loodrecht op de afstandc₁
• d_nom – nominale ankerdiameter
• A_c,V⁰ = 4.5 c₁² – gebied van betonkegel van een individueel anker aan het laterale betonoppervlak niet beïnvloed door randen
• A_c,V –werkelijke oppervlakte van de betonnen kegel van verankering op het laterale betonoppervlak
• $\psi_{s,V} = 0.7+0.3 \frac{c_2}{1.5 c_1} \le 1.0$ – factor die rekening houdt met de verstoring van de spanningsverdeling in het beton als gevolg van verdere randen van het betonelement op de schuifweerstand
• $\psi_{h,V} = \left ( \frac{1.5 c_1}{h} \right ) ^ {0.5} \ge 1.0$ – factor die rekening houdt met het feit dat de afschuifweerstand niet evenredig afneemt met de staafdikte zoals aangenomen door de verhouding A_c,V / A_c,V⁰
• $\psi_{ec,V} = \frac{1}{1+2 e_V / (3c_1)} \le 1$ – factor die rekening houdt met een groepseffect wanneer verschillende schuifbelastingen inwerken op de individuele ankers van een groep
• $\psi_{\alpha,V} = \sqrt{\frac{1}{(\cos \alpha_V)^2 + (0.5 \sin \alpha_V)^2}} \ge 1$ – houdt rekening met de hoek α_V tussen de uitgeoefende belasting, V, en de richting loodrecht op de vrije rand van het betonelement
• ψ_re,V = 1.0 – factor houdt rekening met het effect van het type wapening dat wordt gebruikt in gescheurd beton
• h – betonblok hoogte
• γ_Mc = γ_c – partiële veiligheidsfactor (EN 1992-4 – Table 4.1, γ_inst = 1.0 for afschuif belasting)
• γ_c – partiële veiligheidsfactor voor beton (aanpasbaar in norm-instellingen)

Interactie van spanning en afschuiving in staal

Interactie van trek en afschuiving wordt afzonderlijk bepaald voor staal en beton faalwijzen volgens Tabel 7.3. Interactie in staal wordt gecontroleerd volgens vergelijking (7.54). De interactie in staal wordt voor elkaar afzonderlijk gecontroleerd.

$$\left ( \frac{N_{Ed}}{N_{Rd,s}} \right )^2 + \left ( \frac{V_{Ed}}{V_{Rd,s}} \right )^2 \le 1.0$$

Interactie van spanning en afschuiving in beton

 Interactie in beton wordt gecontroleerd volgens vergelijking (7.55).

$$\left ( \frac{N_{Ed}}{N_{Rd,i}} \right )^{1.5} + \left ( \frac{V_{Ed}}{V_{Rd,i}} \right )^{1.5} \le 1.0$$

De grootste waarde van $N_{Ed} / N_{Rd,i}$ and $V_{Ed} / V_{Rd,i}$ fof de verschillende faalwijzen moeten worden genomen. Merk op dat waarden van $N_{Ed}$ and $N_{Rd,i}$ vaak tot een andere groep ankers behoren.

Ankers met 'stand-off'

Anker met 'stand-off' is ontworpen als een staafelement dat wordt belast door afschuifkracht, buigmoment en druk- of trekkracht. Deze interne krachten worden bepaald door het eindige elementenmodel. Het anker is aan beide zijden bevestigd, een zijde is 0.5×d onder het betonniveau, de andere zijde ligt in het midden van de dikte van de plaat. De kniklengte wordt conservatief aangenomen als tweemaal de lengte van het staafelement. Plastische sectiemodulus wordt gebruikt. Het staafelement is ontworpen volgens EN 1993-1-1. De afschuifkracht kan de vloeigrens van het staal verminderen volgens Cl. 6.2.8 maar de minimale lengte van het anker om de moer onder de grondplaat te passen zorgt ervoor dat het anker niet buigt voordat de schuifkracht de helft van de schuifweerstand bereikt. De verlaging is dus niet nodig. Interactie van buigmoment en druk- of treksterkte wordt beoordeeld volgens Cl. 6.2.1.

Afschuif weerstand (EN 1993-1-1 Cl. 6.2.6):

$$V_{pl,Rd} = \frac{A_V f_y / \sqrt{3}}{\gamma_{M2}}$$

waar:

• A_V = 0.844 A_s – afschuif oppervlak
• A_s – bout oppervlak verminderd met de draad
• f_y – bout vloeigrens
• γ_M2 – partiële veiligheidsfactor

Trek weerstand (EN 1993-1-8 – Cl. 3.6.1):

$$F_{t,Rd}=\frac{c k_2 f_{ub} A_s}{\gamma_{M2}} \ge F_t$$

waar:

• c – afname in trekweerstand van bouten met gesneden schroefdraad volgens EN 1993-1-8 – Cl. 3.6.1. (3) aanpasbaar in norminstellingen
• k₂ = 0.9 – factor uit tabel 3.4 in EN 1993-1-8
• f_ub – ankerbout uiterste sterkte
• A_s – ankerbout trekspanningsgebied
• γ_M2 – veiligheidsfactor (EN 1993-1-8 – tabel 2.1; aanpasbaar in norm-instellingen)

Druk weerstand (EN 1993-1-1 Cl. 6.3):

$$F_{c,Rd} = \frac{\chi A_s f_y}{\gamma_{M2}}$$

waar:

• $\chi = \frac{1}{\Phi + \sqrt{\Phi^2 - \bar\lambda^2}} \le 1$ – knik reductiefactor
• $\Phi = 0.5 \left [1+ \alpha (\bar\lambda - 0.2) + \bar\lambda^2 \right ]$ – waarde om de knikreductiefactor te bepalen χ
• α = 0.49 – imperfectiefactor voor knikcurve c (behorend tot de volledige cirkel)
• $\bar\lambda = \sqrt{\frac{A_s f_y}{N_{cr}}}$ – relatieve slankheid
• $N_{cr} = \frac{\pi^2 E I}{L_{cr}^2}$ – Euler's kritische kracht
• $I = \frac{\pi d_s^4}{64}$ – traagheidsmoment van de bout
• L_cr = 2 l – knik lengte; veilig wordt aangenomen dat de bout in het beton is bevestigd en vrij kan draaien op de grondplaat
• l – lengte van het boutelement gelijk aan de helft van de basisplaatdikte + spleet + de helft van de boutdiameter; veilig wordt aangenomen dat de ring en een moer niet op het betonnen oppervlak zijn geklemd (ETAG 001 – Annex C – Cl. 4.2.2.4)

Buig weerstand (EN 1993-1-1 Cl. 6.2.5):

$$M_{pl,Rd} = \frac{W_{pl} f_y}{\gamma_{M2}}$$

• $W_{pl}= \frac{d_s^3}{6}$ – sectie modulus van de bout
• f_y – bout vloeigrens
• γ_M2 – partiële veiligheidsfactor

Anker staal uitnutting (EN 1993-1-1 Cl. 6.2.1)

$$\frac{N_{Ed}}{N_{Rd}} + \frac{M_{Ed}}{M_{Rd}} \le 1$$

waar:

• N_Ed – trek (positief) of druk (negatief teken) ontwerpkracht
• N_Rd – trek (positief, Ft,Rd) of druk (negatief teken, Fc,Rd) ontwerpweerstand
• M_Ed – ontwerp buigend moment
• M_Rd = M_pl,Rd – ontwerp buigweerstand