Wskazówki i triki dotyczące modelowania - US

Uwaga: Connection Browser został przemianowany na Connection Library w wersji 23.0 (kwiecień 2023).

W tym webinarze pokażemy niektóre z często zadawanych pytań dotyczących modelowania w IDEA StatiCa. Podczas sesji zostanie udostępnionych 15 wskazówek dotyczących modelowania w ramach różnych operacji (płyta usztywniająca, blacha węzłowa, łącznik na kątownik, śruba itp.).

Omówimy również pozycję obciążenia i typ modelu. Zakończymy sesją Q&A z uczestnikami.

Prezentacja PDF

Poniżej znajdziesz podsumowanie tego, co zostało omówione podczas webinaru – przygotowaliśmy wszystkie wskazówki wraz ze zrzutami ekranu i krokami do wykonania:

1. Unikaj stosowania przesunięć

Należy unikać stosowania przesunięć, ponieważ mogą one prowadzić do mimośrodowości, które po przyłożeniu obciążeń generują dodatkowy moment.

2. Używaj operacji zamiast przesunięć

Niektóre operacje (takie jak płytka żebrowa, łącznik na kątownik, płyta czołowa itp.) domyślnie zawierają operację cięcia. Jednak czasami przed zastosowaniem wymienionych operacji konieczne jest dodanie operacji cięcia elementu.

Istnieje również możliwość użycia opcji wyrównania płyt i umieszczenia elementu bez stosowania przesunięć – na przykład gdy mamy złącze belka-belka lub dwie belki o różnej wysokości połączone ze słupem.

3. Wybór typu modelu

To częste pytanie – jaki typ modelu należy zastosować dla wybranych elementów? Oznacza to, jakie siły element przekazuje do układu/węzła i jakie są jego warunki brzegowe:

• Element w pełni utwierdzony - N-Vy-Vz-Mx-My-Mz

• Utwierdzony w osi silnej - N-Vz-My

• Utwierdzony w osi słabej - N-Vy-Mz

• Przegubowy N-Vy-Vz 

4. Używanie pliku DXF do tworzenia geometrii płyty

Podczas tworzenia nowej płyty IDEA StatiCa umożliwia zaimportowanie projektu z rysunku DXF. Poniższe instrukcje pozwalają przetestować tę funkcję:

5. Stosowanie operacji blachy węzłowej do istniejącej płyty

Podczas korzystania z operacji blachy węzłowej sama operacja może utworzyć nową płytę, jednak jeśli płyta jest już obecna w modelu, można skorzystać z opcji istniejącej płyty w modelu.

6. Używanie podkładek w innych sytuacjach

Płyty usztywniające mogą mieć swój punkt odniesienia w węźle, elemencie lub płycie. Opcja Podkładka umożliwia umieszczenie nowej płyty usztywniającej od lica wybranej płyty. Funkcja ta powinna być używana do modelowania płyt wypełniających oraz płyty ścinającej od blachy węzłowej.

7. Zacznij od płyty większej niż wymagana i użyj operacji cięcia płyty, aby wyrównać ją z elementami itp.

8. Wskazówki dotyczące operacji siatki śrub

Podczas korzystania z operacji śrub ważne jest, aby wybrać wszystkie warstwy, przez które śruby będą przechodzić. Ponadto podczas rozmieszczania elementów należy pamiętać, że pierwszy element będzie stanowił odniesienie dla rozmieszczenia śrub. W tym przykładzie osią odniesienia jest oś podłużna elementu stężającego.

9. Korzystanie z edytora płyt

Operacja płyty usztywniającej posiada edytor, w którym płytę można edytować za pomocą podoperacji. W tym przypadku zastosowano przesunięcie, aby utworzyć szczelinę ¾ między blachą węzłową a słupem:

10. Operacja łącznika na kątownik połączonego z płytą

Operacja łącznika na kątownik może być przypisana do istniejącej płyty, która zostanie połączona z elementem, jak w poniższym przykładzie:

11. Zastosowanie elementu usztywniającego

Element usztywniający to operacja, która umożliwia dodanie elementu do modelu jako części połączenia.  Jedną z kluczowych cech elementu usztywniającego jest to, że nie można bezpośrednio przyłożyć do niego obciążenia.  Operacja ta jest przydatna w następujących przykładach:

12. Rozszerzona płytka żebrowa (pozycja obciążenia)

Rozszerzone płytki żebrowe to powszechne połączenie stosowane przy łączeniu belki ze środnikiem słupa. Do zamodelowania wystarczą tylko cztery operacje – zapoznaj się z poniższym procesem, aby dowiedzieć się, jak to zrobić:

Po zakończeniu modelowania pozycja obciążenia jest istotna dla połączenia na ścinanie. Zapoznaj się z artykułem Jak zdefiniować prawidłową pozycję obciążenia, aby dowiedzieć się, jaka pozycja obciążenia jest najlepsza dla połączeń na ścinanie.

13. Ucha do podnoszenia

Zalecane podejście do modelowania ucha do podnoszenia polega na zamodelowaniu płyty usztywniającej o wymaganym kształcie, a następnie dodaniu nowego elementu, który umożliwi przyłożenie obciążenia do płyty ucha. Do połączenia elementu z płytą usztywniającą można użyć operacji płyty łączącej:

14. Kolejność operacji

Ważna wskazówka do zapamiętania podczas budowania połączenia: w bieżącej operacji można używać tylko operacji znajdujących się powyżej niej na liście.  Wiem, że brzmi to jak zdanie okrężne, ale patrząc na listę operacji w modelu, nie można dodać spoiny do płyty znajdującej się niżej na liście.  W takim przypadku należy upewnić się, że operacja płyty została dodana, a dopiero potem dodać spoinę.  

15. Podpowiedzi (informacje o płycie i pomoc)

Natychmiastowa pomoc jest dostępna po najechaniu kursorem myszy na pola wprowadzania danych lub płyty modelu:

16. WSKAZÓWKA BONUSOWA - Connection Browser (opcja wyboru)

Connection Browser umożliwia ponowne wykorzystanie wcześniejszych projektów opublikowanych przez użytkownika w jego prywatnym lub firmowym zbiorze danych. Jednak czasami użytkownik posiada szablony tylko dla dwóch elementów będących częścią pełnego modelu – w takim przypadku opcja wyboru pozwala pobrać szablony tylko dla tych 2 elementów, a następnie zbudować resztę połączenia od podstaw lub ponownie korzystając z opcji wyboru: