Trzy praktyczne przykłady projektowania typowych konstrukcji betonowych na podstawie wyników uzyskanych tą metodą przedstawiono w załączonym artykule.
Obecna praktyka projektowania i oceny tzw. stref nieciągłości konstrukcji betonowych opiera się na metodzie Strut-and-tie lub na stosowaniu programów o charakterze naukowym. Obie te metody mają różne wady, jednak żadna z nich nie może być stosowana do analizy koncepcyjnej konstrukcji lub jej szczegółu, ponieważ wymagają z góry dokładnych wymiarów, kierunków rozmieszczenia i ilości zbrojenia. Doświadczenie autora wskazuje, że nawet specjaliści mają niewystarczającą wiedzę w zakresie określania położeń i kierunków zbrojenia w przypadku nietypowych szczegółów konstrukcji betonowych.
Artykuł został przygotowany na 24. Czeskie Dni Betonu 2017.
Zespół autorów: Michael Konecny, Jaromir Kabelac, Jaroslav Navratil