Pod-kod: LRFD
Typ połączenia: proste połączenia spawane
System jednostek: Metryczny
Zaprojektowano zgodnie z: AISC 360-16
Sprawdzono: Spoiny
Materiały blach: Blacha i słup – ASTM A572 – Gr. 50
Spoiny: Grubość spoiny = 3 mm, elektroda E70XX
Przyłożone siły:
Proste połączenia spawane są obciążone rozciąganiem, ściskaniem, momentem gnącym lub ścinaniem, tak aby stopień wykorzystania wynosił 100 %.
Procedura:
Proste połączenia spawane blachy z belką są zaprojektowane tak, aby spoiny uległy zniszczeniu jako pierwsze. Blacha jest obciążona tylko jedną składową na raz – rozciąganiem, ściskaniem, zginaniem lub ścinaniem. Złącze jest obciążone tak, aby stopień wykorzystania spoiny wynosił 100 %, a obciążenie jest porównywane z nośnością spoiny zgodnie z AISC 360-16.
Obliczenia ręczne
W przypadku zginania obliczono zarówno sprężysty, jak i plastyczny rozkład naprężeń. Zazwyczaj przyjmuje się bardziej zachowawczy sprężysty rozkład naprężeń, choć w formułach stosuje się wytrzymałość na rozciąganie spoin.
| a) sprężysty rozkład naprężeń | b) plastyczny rozkład naprężeń |
Nośność materiału podstawowego nie musi być sprawdzana w przypadku stosowania elektrod dopasowanych, jednak jest tu przedstawiona w celach weryfikacyjnych.
Sprawdzenie ręczne jest wykonywane zgodnie z AISC 360-16 – J.2.4.
Porównanie:
Nośność spoiny bez sprawdzenia materiału podstawowego
Nośność spoiny ze sprawdzeniem materiału podstawowego
Wyniki zarówno projektowania w IDEA StatiCa Connection, jak i obliczeń zgodnie z przykładami projektowymi AISC dają niemal identyczne wartości w przypadku prostych spoin, zarówno ze sprawdzeniem materiału podstawowego, jak i bez niego. IDEA StatiCa daje nieznacznie zachowawcze wyniki (na poziomie 98 %) dla obciążeń rozciąganiem, ściskaniem i ścinaniem. Spoina poddana zginaniu wykazuje zachowanie pośrednie między sprężystym a plastycznym rozkładem naprężeń, bliższe rozkładowi plastycznemu.