W aplikacji Member dla betonowych elementów zaimplementowano trójkątną siatkę dla przekrojów poprzecznych. Prostokątna siatka stosowana wcześniej była wystarczająca dla elementów zginanych tylko wtedy, gdy zdefiniowano bardzo gęstą siatkę. Wynika to z faktu, że wyniki są obliczane w punktach całkowania zlokalizowanych w środku ciężkości każdego elementu skończonego, co oznacza, że rzeczywiste naprężenia na krawędzi przekroju nie są bezpośrednio obliczane. Wyniki są zatem bardzo wrażliwe na rozmiar siatki, szczególnie dla elementów zginanych, w których strefa ściskana betonu może mieć zaledwie kilka centymetrów wysokości. W konsekwencji duża liczba elementów skończonych spowalnia obliczenia, a także prezentację wyników w widoku 3D.
Wszystkie te problemy zostały rozwiązane poprzez zaimplementowanie trójkątnej siatki dla przekrojów obliczanych metodami MNA i GMNIA. Punkty całkowania są zlokalizowane w węzłach (wierzchołkach elementów skończonych), dzięki czemu uzyskujemy wyniki na krawędzi przekroju, co pozwala uchwycić skoki naprężeń w betonie wywołane zginaniem. Przynosi to użytkownikom wiele korzyści. Wyniki nie są wrażliwe na rozmiar siatki, dlatego domyślnie siatka jest rzadka (w porównaniu z siatką prostokątną), co prowadzi do skrócenia czasu obliczeń i szybszej odpowiedzi aplikacji podczas pracy z wynikami, a także do dokładniejszych i bezpieczniejszych wyników.
Dostępne w edycji Enhanced IDEA StatiCa Concrete
