Postacie wyboczeniowe wskazują na kształt konstrukcji w momencie wyboczenia, ponieważ wyboczenie jest stanem zniszczenia, a nie odkształceniem.
Postać wyboczeniowa dostarcza nam również informacji o tym, jaki typ zniszczenia przez wyboczenie jest bardziej prawdopodobny dla danego elementu:
- wyboczenie zginające wokół słabszej lub silniejszej osi,
- wyboczenie skrętne (elementy obciążone osiowo),
- zwichrzenie (belki zginane),
- wyboczenie lokalne (elementy z tonkościennymi blachami).
W liniowej analizie wyboczeniowej wyznacza się kilka postaci wyboczeniowych. Zniszczenie nastąpi przy pierwszej postaci i współczynniku wyboczeniowym. Inne postacie i współczynniki mogą pomóc w lepszym zrozumieniu zachowania konstrukcji.
W IDEA StatiCa Member współczynnik αcr jest wykorzystywany do określenia, czy powinna zostać zastosowana analiza MNA (Material Non-Linear Analysis) czy GMNIA (Geometric and Material Non-Linear Analysis with Imperfections).
αcr to minimalny współczynnik obciążenia dla obciążeń projektowych, przy którym elementy konstrukcyjne osiągają swoją sprężystą wytrzymałość krytyczną. Rzeczywiste obciążenie wyboczeniowe rzeczywistej, niedoskonałej konstrukcji może być znacznie niższe, dlatego zaleca się przyjęcie wysokiego marginesu bezpieczeństwa:
- αcr > 15 – zastosuj analizę materiałowo nieliniową (MNA)
- αcr < 15 – zastosuj analizę geometrycznie i materiałowo nieliniową z imperfekcjami (GMNIA)
