Istnieje kilka kryteriów generowania siatki w modelu połączenia. Sprawdzenie normowe połączenia powinno być niezależne od rozmiaru elementów. Generowanie siatki na pojedynczej blasze nie sprawia problemów. Szczególną uwagę należy zwrócić na złożone geometrie, takie jak usztywnione panele, teowniki (T-stub) oraz płyty podstawy. Dla skomplikowanych geometrii należy przeprowadzić analizę wrażliwości uwzględniającą dyskretyzację siatki.
W IDEA StatiCa Connection wszystkie blachy przekroju poprzecznego belki mają wspólny podział na elementy. Rozmiar generowanych elementów skończonych jest ograniczony. Minimalny rozmiar elementu wynosi 10 mm, a maksymalny 50 mm (można ustawić w Code setup). Siatki na półkach i środnikach są od siebie niezależne. Domyślna liczba elementów skończonych wynosi 8 elementów na wysokość przekroju, jak pokazano na poniższym rysunku. Użytkownik może modyfikować wartości domyślne w Code setup. Siatka płyt czołowych jest oddzielna i niezależna od pozostałych części połączenia. Domyślny rozmiar elementu skończonego wynosi 16 elementów na wysokość przekroju.
Poniższy przykład złącza belka-słup pokazuje wpływ rozmiaru siatki na nośność na moment. Belka o przekroju otwartym IPE220 jest połączona ze słupem o przekroju otwartym HEA200 i obciążona momentem gnącym, jak pokazano na poniższym rysunku. Elementem krytycznym jest panel środnika słupa na ścinanie. Liczba elementów skończonych wzdłuż wysokości przekroju zmienia się od 4 do 40, a wyniki są porównywane. Linie przerywane reprezentują różnicę 5%, 10% i 15%. Zaleca się podział wysokości przekroju na 8 elementów.
Przedstawiono badanie wrażliwości siatki teownika (T-stub) rozciąganego. Połowa szerokości półki jest podzielona na 8 do 40 elementów, a minimalny rozmiar elementu wynosi 1 mm. Wpływ liczby elementów na nośność teownika (T-stub) pokazano na poniższym rysunku. Linie przerywane reprezentują różnicę 5%, 10% i 15%. Zaleca się stosowanie 16 elementów na połowie szerokości półki.
Więcej szczegółów można znaleźć w naszym Tle Teoretycznym.
