Het artikel presenteert onderzoek naar de geavanceerde stabiliteitsanalyse van verstijvers in constructieve staalverbindingen. Verstijvers worden onderzocht met de component-gebaseerde eindige elementen methode (CBFEM). Om lokale knik van slanke platen in CBFEM te vermijden, wordt een ontwerpprocedure voorgesteld en geverifieerd op het onderzoeks eindige elementen model (RFEM). RFEM wordt bestudeerd door materieel en geometrisch niet-lineaire eindige elementenanalyse met imperfecties. Er wordt voorgesteld een combinatie te gebruiken van materieel niet-lineaire analyse zonder imperfecties met knikanalyse in CBFEM.
De verificatie wordt getoond aan de hand van een voorbeeld van een lijfverstijver in de gelaste portaalraamverbinding. De verstijver wordt bestudeerd door numerieke analyse, weerstanden en kritische belastingen worden bepaald in RFEM en CBFEM en de resultaten worden vergeleken. Een numerieke studie illustreert het effect van de dikte van de verstijver op de weerstand van de verbinding. Een mesh-gevoeligheidsstudie wordt behandeld en het optimale aantal elementen langs de breedte van de verstijver wordt aanbevolen.