De geavanceerde CSFM-theorie onderscheidt twee soorten scheurvorming: gestabiliseerd en niet-gestabiliseerd.
Niet-gestabiliseerde scheuren kunnen optreden in gebieden met wapeningspercentages lager dan de kritische verhouding, dat wil zeggen de minimale hoeveelheid wapening waarbij de wapening in staat is de scheurvorming op te nemen zonder te vloeien.
Doorgaans zijn beugels of raamhoeken de gebieden waar niet-gestabiliseerde scheurvorming wordt beschouwd. Er treedt één scheur op, en het tension stiffening effect wordt vastgelegd door het zogenaamde Pull-Out-Model (POM).
Op basis van het meest recente onderzoek van ETH Zürich hebben we de theorie van het Pull-Out-Model verbeterd, met name de gemiddelde lengte waarover de scheur kan optreden of wordt verwacht.
In de oudere versie van IDEA StatiCa Detail was de gemiddelde lengte afhankelijk van de werkelijke spanningstoestand van de wapeningsstaf. Nu wordt de gemiddelde lengte als constant beschouwd conform het ETH-onderzoek. Daarom kan de resulterende scheurwijdte in versie 21.0 afwijken ten opzichte van versie 20.1.
Beschikbaar in de Enhanced editie.
